Tjoba-selectie on tour (deel 3)

een weinig succesvolle winteravond…

De wedstrijd van Tjoba 2 na Tjoba 1, een volleybalwedstrijd voorafgaand, pas bij het ingaan van de avondklok aan de korfbalactiviteiten van die dag beginnen…u leest het al, het was afgelopen zaterdag geen ideale situatie voor de structuur behoevende mens. Echter, ondanks deze bruuske verstoring van de vaste patronen en routines, werden er wel belangrijke punten verdeeld in de thuishal van het Voorburgse VEO. Tjoba 2 was – door de winst van concurrent Vriendenschaar (H) 2 – inmiddels serieus in de gevarenzone aanbeland en ook Tjoba 1 had de punten hard nodig.

De wedstrijd tussen beide hoofdmachten was vanaf het begin een erg spannende; beide ploegen wisten nauwelijks van elkaar weg te lopen en zorgden er daarmee voor dat de Tjoba-reserves hun gevoelstemperatuur wat op konden krikken. Met een geopende buitendeur en de nodige tocht die dat met zich mee bracht, moesten namelijk alle winterreserves aangesproken worden om een toch ietwat behaaglijke temperatuur te creëren. Onze #healthyfood-girl Mel zal na deze ervaring wel 3x nadenken voor ze nog eens aan een afslankende quinoa-kuur gaat beginnen…je weet nooit waar een klein wintervachtje goed voor kan zijn. Enfin, terug naar de wedstrijd. Onze ‘Schreinsche strijders’ hadden al snel door dat de Voorburgers hun huid duur zouden verkopen, wat dan ook tot uiting kwam in de close call bij rust; 13-11 voor de thuisploeg. Deze tussenstand kwam tot stand na regelmatig stuivertje wisselen en dus had de wedstrijd geen basketbal-achtige ideeën over spelen in kwarten – steeds meer bovendrijvend in korfballand – nodig om spannend te blijven.

Of het kwam door het ontbreken van de hevige psychologische druk van een bank vol grote namen (zoals RvS en CdB) zullen we nooit weten, maar de fase direct na rust leek de ploeg van Tom Mertens even de Valto-flow weer gevonden te hebben en kwam men vrij vlug op een 13-14 voorsprong. Het publiek ging er eens goed voor zitten en werd gaandeweg de tweede helft steeds verder naar het puntje van de banken toe gezogen; het was tot de allerlaatste seconde onduidelijk hoe de punten verdeeld zouden gaan worden. De hal trilde – a la de Kuip – op de grondvesten toen VEO zo’n 8 seconden voor tijd op voorsprong kwam, maar was daarentegen direct weer muisstil toen Dix ‘Fear the beard’ Westmaas met een sluwe (fop?)duik nog een stip wist te versieren. Ondanks dat hij het nooit zal toegeven, mag het duidelijk zijn dat zelfs schwalbe-koning Robert van S. hier nog een puntje aan kon zuigen. Dat het ‘penalty-shot’ vervolgens niet benut werd, vormde een flinke domper en behoeft dan ook geen verdere tekst en uitleg…

Een nipte en zure nederlaag voor Tjoba 1 dus, waardoor onze reserves vol aan de bak moesten om de eer te redden en nog iets van de koude winteravond te maken. Deze boodschap was echter niet geheel aangekomen; binnen no-time stond er een 7-1 achterstand op het bord en restte een stevige achtervolging. Het spelniveau werd vooral na rust wel wat opgekrikt, maar het bleek helaas niet genoeg om de Haagse bluf alsnog af te troeven. Naarmate de dertig goals dichterbij kwamen werd de bank van VEO steeds luidruchtiger, hetgeen hun effect niet miste. Invaller Corné was niet van zijn à propos te brengen en scoorde er nog lustig op los, maar de Voorburgse dadendrang was niet meer te stoppen. Men vierde de eclatante 31-22 overwinning uiteindelijk alsof San Marino het WK voetbal had gewonnen; een vorm van beleving waar Tjoba wellicht nog een voorbeeld aan zal moeten gaan nemen gedurende het verdere verloop van de competitie.

Om de toch behoorlijk lange rit naar huis goed door te komen, werd de hulp van aanvoerder Robin H. ingeroepen. Met zijn uitmuntende DJ-kwaliteiten wist hij binnen no-time een gezellige kroegsfeer in de bus te creëren, waarbij hij zelfs de kleine grote mevrouw uit ’s-Heer-Arendskerke nog wat van zijn levenswijsheid meegaf door haar mee te nemen in ‘a trip down memory lane’ voor wat betreft de in El Toro gedraaide muziek van toen en nu. Het valt natuurlijk al te raden na zulke taferelen, maar ook deze avond werd afgesloten in Lau; alwaar praeses Peter J. al snel een Rafael Nadal – achtige look aan wist te nemen. Foto’s hiervan kunnen opgevraagd worden bij enkele selectieleden…

 

Namens de selectie,

 

AG